دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Investigation of the Corrosion Resistance of Copper Substrates Electrodeposited with Ni-Zn-P/B4C Nanocomposites بررسی مقاومت به خوردگی زیرلایه‌های مسی رسوب‌دهی الکتریکی شده با نانوکامپوزیت‌های نیکل-روی-فسفر/بورکربید 37 54 10603 10.22075/chem.2026.40006.2415 FA سعید محمدیان همراز گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران مهدی عبدالملکی گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران یونس حنیفه پور گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران Journal Article 2025 12 10 In the present study, nickel-zinc-phosphorus/boron carbide nanocomposite coatings were synthesized via electrodeposition from an electrolyte containing different concentrations of boron carbide as reinforcing particles, using an optimized current density of 50 mA/cm2. In subsequent investigations, the surface morphology, phase structure, and elemental composition of the coatings were conducted using scanning electron microscopy (SEM), X-ray diffraction (XRD), and energy dispersive X-ray spectroscopy (EDS), respectively. The corrosion resistance of the fabricated coatings was evaluated by electrochemical impedance spectroscopy (EIS), open‑circuit potential (OCP) measurements, and Tafel‑polarization studies in a 3.5 % NaCl solution. These studies demonstrated that composite coatings with smooth and uniform surfaces have higher corrosion resistance than pure Ni-P-Zn alloy coatings, and the lowest corrosion current density and highest corrosion resistance were obtained for the coating produced from a solution containing 6 6 g/L B4C. Co‑deposition at this optimal B4C concentration yielded a uniform, defect‑free, dense microstructure, thereby enhancing the corrosion behavior of the coatings. در تحقیق حاضر، پوشش‌های نانوکامپوزیتی نیکل-روی-فسفر/بورکربید از طریق رسوب الکتریکی از الکترولیت حاوی غلظت‌های مختلف بورکربید به عنوان ذرات تقویت‌کننده، با استفاده از چگالی جریان بهینه‌شده mA/cm2 50 سنتز شدند. در بررسی‌های بعدی مورفولوژی سطح، ساختار فازی و ترکیب عنصری پوشش‌ها به ترتیب با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، پراش اشعه ایکس (XRD) و طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس (EDS) انجام شد. مقاومت در برابر خوردگی پوشش‌های ساخته شده با استفاده از طیف‌سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS)، اندازه‌گیری‌های پتانسیل مدار باز (OCP) و مطالعات پلاریزاسیون تافلی در محلول % NaCl5/3 ارزیابی شد. این بررسی‌ها نشان داد که پوشش‌های کامپوزیتی با سطوحی صاف و یکنواحت، مقاومت در برابر خوردگی بالاتری نسبت به پوشش آلیاژی خالص Ni-P-Zn دارند و کمترین چگالی جریان خوردگی و بالاترین مقاومت در برابر خوردگی برای پوشش تولید شده از محلول حاویg/L 6 از B4C حاصل شده است. همرسوبی در این غلطت بهینه از B4C، ریزساختاری یکنواخت، بدون نقص و متراکم ایجاد کرد و در نتیجه رفتار خوردگی پوشش‌ها را بهبود بخشید. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10603_11a8d3feba1f7e5a8cd98d634662eb64.pdf