دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 10 36 2015 09 23 Computational studies of the interactions between quinazolone derivatives and G-quadruplex DNA as an anticancer strategy مطالعه برهمکنش های مشتقات کوئینازولون با ساختار G-quadruplex DNA به عنوان یکی از استراتژی های نوین ضد سرطان با استفاده از روش های محاسباتی 177 186 2816 10.22075/chem.2015.2816 FA کیانا غلامجانی مقدم دانشگاه علم و صنعت ایران مجید هاشمیان زاده دانشگاه علم و صنعت ایران 0000-0003-1480-9014 Journal Article 2015 04 02 In recent years, stabilization of G-quadruplex structures with<br /> small molecules has attracted considerable attentions as a promising target for<br /> cancer therapy. Quinazolone derivatives (QD) are among the most important<br /> classes of ligands that is designed and synthesized to stabilize G-quadruplex<br /> structures. Understanding the nature of interactions between the ligands and<br /> G-quadruplex is of great importance. To precisely investigate how these<br /> interactions can be influenced by structural variation of the ligand, binding<br /> interactions of two quinazolone derivatives (QD1 and QD2) with G-quadruplex<br /> were studied by molecular docking and molecular dynamics simulation. The<br /> results revealed that ligand QD1 has stronger interactions with G-quadruplex<br /> than QD2. In fact, side chain shortening of these derivatives play a crucial<br /> role in hydrogen bond formation and electrostatic interactions with the<br /> phosphate backbone of G-quadruplex which is not obtained experimentally. در سال های اخیر پایدار کردن ساختارهای G-quadruplex<br /> به عنوان یک هدف در درمان سرطان توجه زیادی را به خود جلب کرده است.<br /> مشتقات کوئینازولون (QD) از دسته لیگاندهایی هستند که جهت پایدار کردن این ساختارها طراحی<br /> و سنتز شده اند. درک ماهیت برهمکنش بین این لیگاندها و ساختار G-quadruplex از<br /> اهمیت بسیار بالایی برخوردار است. جهت بررسی دقیق تر اینکه چگونه این برهمکنش ها<br /> با تغییر ساختار لیگاند تحت تأثیر قرار می گیرند، برهمکنش های بین دو مشتق کوئینازولون<br /> (QD1<br /> و QD2)<br /> و ساختار G-quadruplex<br /> با استفاده از روش های داکینگ مولکولی و شبیه سازی دینامیک مولکولی<br /> مورد مطالعه و بررسی قرار گرفت. مطالعات نشان داد که لیگاندQD1 با زنجیره آلکیلی<br /> کوتاهتر برهمکنش های قویتری نسبت به لیگاند QD2 دارد. در واقع<br /> کوتاهتر کردن طول زنجیره این مشتقات نقش بسیار مهمی در تشکیل پیوندهای هیدروژنی و<br /> برهمکنش های الکتروستاتیک با گروه فسفات چهارچوب  G-quadruplexایفا می کند که به طور تجربی اطلاعاتی درباره این برهمکنش ها بدست نیامده است.  https://chemistry.semnan.ac.ir/article_2816_abf97c8464028fc37b9b20f50957fa85.pdf