دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Electrochemical measurement of the anticancer drug epirubicin in injection and serum samples using a carbon paste electrode modified with NiO/carbon nanotube nanocomposite اندازه گیری الگتروشیمیایی داروی ضدسرطان اپی روبیسین در نمونه های آمپول و سرم با استفاده الکترود خمیرکربن اصلاح شده با نانوکامپوزیت اکسیدنیکل/نانولوله کربنی 9 20 10606 10.22075/chem.2026.36848.2343 FA حسن کریمی مله دانشکده شیمی، گروه شیمی تجزیه، دانشگاه دامغان، دامغان، ایران نجمه زارع دانشکده علوم محیطی، دانشگاه علوم و الکترونیک چین، چنگدو، چین Journal Article 2025 02 08 In this research work, NiO/carbon nanotube nanocomposite (NiO/CNTs) was synthesized using direct deposition method and characterized using Transmission electron microscopy (TEM) and elemental analysis (EDS). Then, carbon paste electrode modified with NiO/CNTs nanocomposite with optimal weight percentage (10% w/w) was prepared and the designed sensor was used to investigate the electrochemical behavior of epirubicin. The results showed that the highest sensitivity was achieved under neutral conditions. The designed sensor detected epirubicin well in the concentration range of 0.01-320 μM and a detection limit of 8 nM was obtained for the measurement of epirubicin on the surface of the new sensor. The modified sensor has shown good catalytic ability in increasing the oxidation current as well as reducing the drug overvoltage. Finally, the proposed sensor was used to measure epirubicin in injection and dextrose saline samples and the results showed a recovery percentage of 97.4%-102.8%, which is acceptable for a new sensor. در این کار تحقیقاتی، نانوکامپوزیت اکسید نیکل/نانولوله کربنی با استفاده از روش رسوب دهی مستقیم سنتز و با استفاده از روش میکروسکوپ الکترونی عبوری و آنالیز عنصری مورد شناسایی قرار گرفت. سپس، الکترود خمیرکربن اصلاح شده با نانوکامپوزیت اکسید نیکل/نانولوله کربنی با درصد وزنی بهینه (10% وزنی-وزنی) تهیه و سنسور طراحی شده برای بررسی الکتروشیمیایی رفتار اپی روبیسین بکار گرفته شد. نتایج نشان می دهد که بیشترین حساسیت در شرایط خنثی حاصل شده است. سنسور طراحی شده بخوبی اپی روبیسین را در محدوده غلظتی 320- 0.01 میکرومولار شناسایی و حدتشخیص 8 نانومولار برای اندازه گیری آن در سطح سنسور گزارش نموده است. سنسور اصلاح شده توانایی کاتالیزوری مناسبی در افزایش جریان اکسیداسیون و همچنین کاهش اضافه ولتاژ دارو را نشان داده است. در نهایت، سنسور پیشنهادی برای اندازه گیری اپی روبیسین در نمونه های امپول و سرم قندی استفاده شده و نتایج درصد بازیابی 97.4 –102.8% نشان داده است که برای یک سنسور جدید قابل قبول می باشد. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10606_cef3a47d3b8475fc65979ba3d0dcac6a.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Sulfonic acid-functionalized zirconium carbide as a solid acid catalyst for esterification reactions سنتز و بررسی عملکرد کاتالیستی کاربید زیرکونیوم اصلاح‌شده با گروه‌های اسید سولفونیک در واکنش‌های استری‌سازی به عنوان یک کاتالیست اسیدی جامد نوین 21 36 10505 10.22075/chem.2026.38621.2383 FA زیبا فلفلیان دانشکده شیمی کاربردی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، شاهین شهر، ایران محمد مهدوی دانشکده شیمی کاربردی، دانشگاه صنعتی مالک اشتر، شاهین شهر، ایران Journal Article 2025 08 30 یک کاتالیزگر اسیدی جامد ناهمگن جدید بر پایه‌ی زیرکونیوم کاربید عامل‌دار شده با گروه‌های اسید سولفونیک (ZrC@SO₃H) سنتز شد و با استفاده از روش‌های مختلفی شامل طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR)، طیف‌سنجی فوتوالکترون اشعه ایکس (XPS)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، آنالیز وزن‌سنجی حرارتی (TGA) و تیتراسیون اسید-باز مورد مشخصه‌یابی قرار گرفت. نتایج این آزمون‌ها اتصال موفقیت‌آمیز گروه‌های اسید سولفونیک به سطح ZrC را تأیید نمودند. این کاتالیزگر در واکنش استری‌سازی اسید استیک با اتانول برای تهیه‌ی اتیل‌استات تحت شرایط ملایم مورد استفاده قرار گرفت. آزمایش‌ها نشان دادند که این ماده کاتالیزگر، عملکرد بالایی در واکنش‌های استری‌سازی دارد، به‌طوری که در شرایط بهینه، اتیل‌استات با بازده ۹۱٪ سنتز شد. تأثیر پارامترهایی همچون مقدار کاتالیزگر، نسبت مولی الکل به اسید، زمان و دمای واکنش بر نرخ تبدیل اسید استیک بررسی گردید. بیشترین میزان تبدیل زمانی حاصل شد که مقدار کاتالیزگر با 5 درصد وزنی، نسبت مولی اولیه‌ی اتانول به اسید استیک برابر با 5/3:۱، مدت زمان واکنش 5 ساعت و در دمای 80 درجه سانتیگراد نتیجه واکنش حاصل شد. این نتایج نشان می‌دهند که این کاتالیزگر می‌تواند جایگزینی مناسب برای سولفوریک اسید در فرایندهای استری‌سازی باشد و برخی از معایب مرتبط با استفاده از اسیدهای سنتی را کاهش دهد. همچنین، کاتالیزگر مذکور به‌مدت پنج چرخه‌ واکنش با موفقیت بازیافت شد و در هر مرحله عملکرد عالی خود را حفظ نمود. عدم افت محسوس در کارایی پس از استفاده‌های مکرر، پایداری عملکرد کاتالیزگر را تأیید می‌کند. یک کاتالیزگر اسیدی جامد ناهمگن جدید بر پایه‌ی زیرکونیوم کاربید عامل‌دار شده با گروه‌های اسید سولفونیک (ZrC@SO₃H) سنتز شد و با استفاده از روش‌های مختلفی شامل طیف‌سنجی مادون قرمز تبدیل فوریه (FT-IR)، طیف‌سنجی فوتوالکترون اشعه ایکس (XPS)، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، میکروسکوپ الکترونی عبوری (TEM)، آنالیز وزن‌سنجی حرارتی (TGA) و تیتراسیون اسید-باز مورد مشخصه‌یابی قرار گرفت. نتایج این آزمون‌ها اتصال موفقیت‌آمیز گروه‌های اسید سولفونیک به سطح ZrC را تأیید نمودند. این کاتالیزگر در واکنش استری‌سازی اسید استیک با اتانول برای تهیه‌ی اتیل‌استات تحت شرایط ملایم مورد استفاده قرار گرفت. آزمایش‌ها نشان دادند که این ماده کاتالیزگر، عملکرد بالایی در واکنش‌های استری‌سازی دارد، به‌طوری که در شرایط بهینه، اتیل‌استات با بازده ۹۱٪ سنتز شد. تأثیر پارامترهایی همچون مقدار کاتالیزگر، نسبت مولی الکل به اسید، زمان و دمای واکنش بر نرخ تبدیل اسید استیک بررسی گردید. بیشترین میزان تبدیل زمانی حاصل شد که مقدار کاتالیزگر با 5 درصد وزنی، نسبت مولی اولیه‌ی اتانول به اسید استیک برابر با 5/3:۱، مدت زمان واکنش 5 ساعت و در دمای 80 درجه سانتیگراد نتیجه واکنش حاصل شد. این نتایج نشان می‌دهند که این کاتالیزگر می‌تواند جایگزینی مناسب برای سولفوریک اسید در فرایندهای استری‌سازی باشد و برخی از معایب مرتبط با استفاده از اسیدهای سنتی را کاهش دهد. همچنین، کاتالیزگر مذکور به‌مدت پنج چرخه‌ واکنش با موفقیت بازیافت شد و در هر مرحله عملکرد عالی خود را حفظ نمود. عدم افت محسوس در کارایی پس از استفاده‌های مکرر، پایداری عملکرد کاتالیزگر را تأیید می‌کند. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10505_13f5ff9ecf7d4d585f82eb3bdf393622.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Investigation of the Corrosion Resistance of Copper Substrates Electrodeposited with Ni-Zn-P/B4C Nanocomposites بررسی مقاومت به خوردگی زیرلایه‌های مسی رسوب‌دهی الکتریکی شده با نانوکامپوزیت‌های نیکل-روی-فسفر/بورکربید 37 54 10603 10.22075/chem.2026.40006.2415 FA سعید محمدیان همراز گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران مهدی عبدالملکی گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران یونس حنیفه پور گروه شیمی، دانشگاه سید جمال الدین اسدآبادی، اسدآباد، ایران Journal Article 2025 12 10 In the present study, nickel-zinc-phosphorus/boron carbide nanocomposite coatings were synthesized via electrodeposition from an electrolyte containing different concentrations of boron carbide as reinforcing particles, using an optimized current density of 50 mA/cm2. In subsequent investigations, the surface morphology, phase structure, and elemental composition of the coatings were conducted using scanning electron microscopy (SEM), X-ray diffraction (XRD), and energy dispersive X-ray spectroscopy (EDS), respectively. The corrosion resistance of the fabricated coatings was evaluated by electrochemical impedance spectroscopy (EIS), open‑circuit potential (OCP) measurements, and Tafel‑polarization studies in a 3.5 % NaCl solution. These studies demonstrated that composite coatings with smooth and uniform surfaces have higher corrosion resistance than pure Ni-P-Zn alloy coatings, and the lowest corrosion current density and highest corrosion resistance were obtained for the coating produced from a solution containing 6 6 g/L B4C. Co‑deposition at this optimal B4C concentration yielded a uniform, defect‑free, dense microstructure, thereby enhancing the corrosion behavior of the coatings. در تحقیق حاضر، پوشش‌های نانوکامپوزیتی نیکل-روی-فسفر/بورکربید از طریق رسوب الکتریکی از الکترولیت حاوی غلظت‌های مختلف بورکربید به عنوان ذرات تقویت‌کننده، با استفاده از چگالی جریان بهینه‌شده mA/cm2 50 سنتز شدند. در بررسی‌های بعدی مورفولوژی سطح، ساختار فازی و ترکیب عنصری پوشش‌ها به ترتیب با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)، پراش اشعه ایکس (XRD) و طیف سنجی پراش انرژی پرتو ایکس (EDS) انجام شد. مقاومت در برابر خوردگی پوشش‌های ساخته شده با استفاده از طیف‌سنجی امپدانس الکتروشیمیایی (EIS)، اندازه‌گیری‌های پتانسیل مدار باز (OCP) و مطالعات پلاریزاسیون تافلی در محلول % NaCl5/3 ارزیابی شد. این بررسی‌ها نشان داد که پوشش‌های کامپوزیتی با سطوحی صاف و یکنواحت، مقاومت در برابر خوردگی بالاتری نسبت به پوشش آلیاژی خالص Ni-P-Zn دارند و کمترین چگالی جریان خوردگی و بالاترین مقاومت در برابر خوردگی برای پوشش تولید شده از محلول حاویg/L 6 از B4C حاصل شده است. همرسوبی در این غلطت بهینه از B4C، ریزساختاری یکنواخت، بدون نقص و متراکم ایجاد کرد و در نتیجه رفتار خوردگی پوشش‌ها را بهبود بخشید. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10603_11a8d3feba1f7e5a8cd98d634662eb64.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Synthesis and characterization of Fe/Quasi MOF UIO-66 (Zr) nanocomposite for the removal of methylene blue dye from its aqueous solution and investigation of kinetic models سنتز و شناسایی نانوکامپوزیت Fe/Quasi MOF UIO-66 (Zr) به منظور حذف رنگزای متیلن بلو از محلول آبی آن و بررسی مدل های سینتیک 55 76 10506 10.22075/chem.2026.38955.2396 FA علی صفری پژوهشکده علوم و فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران احمد اکبری پژوهشکده علوم و فناوری نانو، دانشگاه کاشان، کاشان، ایران فرهاد حیدری گروه شیمی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه اراک، اراک، ایران Journal Article 2025 10 05 In this study, a Fe/Quasi MOF UIO-66 (Zr) nanocomposite synthesized via ultrasonic method was applied for the removal of methylene blue dye from aqueous solution. Physico-chemical and morphological properties of as-fabricated nanocomposites characterized by several methods including x-ray diffraction (XRD), fourier transform-infrared spectroscopy (FT-IR), scanning electron microscopy (FE-SEM), and N2 gas absorption/desorption analysis or Brunauer-Emmett-Tellers (BET). The photocatalytic activity of nanocomposite was investigated against Methylene blue dye and the effects of catalyst dosage, pH, initial dye concentration, contact time and temperature were investigated. Adsorption kinetics were evaluated using pseudo-first order, pseudo-second order and interparticle diffusion models. The results showed that the optimal adsorbent dosage was 0.045 g and alkaline conditions (pH=11) led to the highest removal efficiency. Kinetic analysis indicated that although both kinetic models fitted the experimental data well, the pseudo-second order model exhibited a higher correlation coefficient, suggesting that adsorption is the dominant mechanism. Different analyses confirmed the successful synthesis and nanoscale structure of the Fe/Quasi UIO-66 composite. در این پژوهش، نانوکامپوزیت Fe/Quasi MOF UIO-66 (Zr) سنتز شده به روش اولتراسونیک برای حذف رنگ متیلن بلو از محلول آبی مورد استفاده قرار گرفت. خواص فیزیک شیمیایی و مورفولوژی نانوکامپوزیت سنتز شده توسط آنالیزهای مختلف شامل XRD، FTIR، SEM، TGA و BET شناسایی شد. فعالیت فوتوکاتالیستی نانوکامپوزیت برای حذف رنگزای متیلن بلو بررسی شد و اثر عوامل مختلف شامل مقدار جاذب، pH، غلظت اولیه رنگ، زمان تماس و دما بررسی شد. سینتیک فرایند حذف با استفاده از مدل های شبه مرتبه اول، شبه مرتبه دوم و نفوذ درون ذره ای ارزیابی گردید. نتایج نشان داد که مقدار بهینه جاذب 045/0 گرم بوده و بیشترین راندمان حذف در شرایط قلیایی حاصل می شود. بررسی سینتیکی نشان داد اگرچه هر دو مدل تطابق مناسبی با داده ها دارند، مدل شبه مرتبه دوم دارای ضریب همبستگی بالاتری است که نشان دهنده غالب بودن مکانیزم جذب می باشد. نتایج آنالیزهای مختلف تشکیل موفق نانوکامپوزیت و ساختار نانومقیاس آن را تایید کرد. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10506_0d55d692992af5e8e4b1da524e0ed333.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Microstructural and Corrosion Behavior Analysis of Zn-Co-Al2O3 Coatings Deposited on St37 Steel by Electroplating in Electrolytes with Different pH Values بررسی ریزساختار و رفتار خوردگی پوشش‌های Zn-Co-Al2O3 ایجاد شده روی فولاد St37 توسط روش آبکاری الکتریکی در الکترولیت‌های با pH متفاوت‌ 77 90 10602 10.22075/chem.2026.39869.2411 FA پریسا زندی بخش مهندسی مواد، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه شهید باهنر کرمان، کرمان، ایران هادی ابراهیمی فر بخش مهندسی مواد، دانشکده مهندسی مکانیک و مواد، دانشگاه تحصیلات تکمیلی صنعتی و فناوری پیشرفته، کرمان، ایران فرهاد محسنی فر گروه مهندسی مکانیک، دانشکده فنی و مهندسی، مجتمع آموزش عالی بم، بم، کرمان، ایران Journal Article 2025 11 28 In the present study, by varying the pH of the electroplating electrolyte, different Zn-Co-Al2O3 composite coatings were deposited on an St37 steel substrate. After coating at pH values of 4.5, 5, and 5.5, the microstructure of the coatings was examined using a scanning electron microscope (SEM). The corrosion behavior of the test samples in 3.5 wt% sodium chloride solution was also evaluated by potentiodynamic polarization and electrochemical impedance spectroscopy (EIS). The results showed that increasing the pH led to finer crystallite size and a higher amount of alumina particles in the coatings. Polarization data analysis also revealed that applying the coating reduced the corrosion current density of steel, with the coating deposited at pH=5.5 exhibiting the most significant reduction compared to the other coated samples. Furthermore, EIS results indicated that the charge transfer resistance of the coatings formed at pH values of 4.5, 5, and 5.5 was approximately 345, 547, and 682 Ω.cm2, respectively. These values confirm that the coating deposited at pH=5.5 has superior corrosion resistance compared to the others. در مطالعه حاضر با تغییر pH الکترولیت آبکاری، پوشش‌های کامپوزیتی Zn-Co-Al2O3 متفاوتی روی زیرلایه فولادیSt37 ایجاد شد. پس از پوشش‌دهی در pHهای 5/4، 5 و 5/5 ریزساختار پوشش‌ها توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی شد. همچنین رفتار خوردگی نمونه‌های آزمایش در محلول wt% 5/3 کلرید سدیم توسط آزمون‌های پلاریزاسیون پتانسیودینامیک و طیف‌نگاری امپدانس الکتروشیمیایی (EIS) ارزیابی شدند. نتایج نشان داد با افزایش pH اندازه کریستالی پوشش ریزتر شده و میزان ذرات اکسید آلومینا افزایش یافت. تحلیل داده‌های پلاریزاسیون نیز نشان داد که اعمال پوشش منجر به کاهش چگالی جریان خوردگی فولاد می‌شود و این کاهش چگالی جریان برای نمونه پوشش داده شده در 5/5=pH نسبت به سایر نمونه‌های پوشش داده شده بیشتر است. بررسی نتایج امپدانس الکتروشیمیایی نیز نشان داد که مقاومت انتقال بار برای پوشش‌های تشکیل شده در pHهای 5/4، 5 و 5/5 تقریباً به ترتیب برابر با 345، 547 و Ω.cm2682 است؛ این مقادیر بیانگر مقاومت به خوردگی بالاتر نمونه پوشش داده در 5/5=pH نسبت به سایر نمونه‌ها است. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10602_2bc0efcef9d8ef77083d7fabdbe66456.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 A Comparative Study on the Water Quality of Khairabad and Maroon Rivers and the Role of Membrane Filtration in Their Treatment بررسی تطبیقی کیفیت آب حاصل از رودخانه های خیرآباد و مارون و نقش فیلتراسیون غشایی در تصفیه آن ها 91 110 10601 10.22075/chem.2026.40030.2416 FA محمد جندکاری پور گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران مهدی الیاسی کجاباد گروه مهندسی شیمی، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه صنعتی خاتم الانبیاء بهبهان، بهبهان، ایران راحله حقیقی گروه مهندسی محیط زیست، دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اهواز، اهواز، ایران شرکت آب و فاضلاب استان خوزستان، تصفیه‌خانه آب شرب شهرستان بهبهان – واحد کنترل کیفیت و فرآیند، بهبهان، ایران Journal Article 2025 12 12 This study presents a rigorous evaluation of the efficacy of membrane filtration as an advanced technology for producing drinking water from two distinct water sources. The investigation began with a comprehensive comparative analysis of the physicochemical and biological parameters of raw water from the Khairabad and Maroon rivers. This baseline assessment revealed a significant disparity in mineral content, with the Maroon River exhibiting a substantially higher Total Dissolved Solids (TDS) concentration of 1393 mg/L compared to the Khairabad River's 739 mg/L. Subsequently, the performance of the membrane filtration process was assessed for both water types. The results demonstrated the notable consistency of this technology. The system effectively reduced turbidity to below 0.7 NTU and consistently maintained a Silt Density Index (SDI) below 0.03, indicating superior particulate removal and low fouling potential. A key advantage observed was the membrane's selective removal capability, which successfully eliminated undesirable particulates and microbial load while preserving the fundamental chemical composition and beneficial minerals of the water. A comparative evaluation of membrane cleaning mechanisms further revealed that backwashing was significantly more effective than air scouring. The backwashing protocol achieved a remarkable recovery of over 94% of the initial membrane flux, underscoring its superiority in maintaining long-term operational efficiency. Microbiologically, membrane filtration was successful in removing a major portion of the microbial load. Utilizing this method as a complementary pre-treatment stage prior to chlorination can be an optimal strategy that removes the bulk of contaminants, subsequently requiring only a low dose of disinfectant to provide a residual protective effect throughout the distribution network. این مطالعه، بررسی دقیقی از کارایی فیلتراسیون غشایی به عنوان یک فناوری پیشرفته برای تولید آب آشامیدنی از دو منبع متفاوت ارائه می‌دهد. مطالعه با یک تحلیل جامع از پارامترهای فیزیکوشیمیایی و بیولوژیکی آب رودخانه‌های خیرآباد و مارون صورت گرفت. بر این اساس، رودخانه مارون با غلظت مواد جامد محلول (TDS) ۱۳۹۳ میلی‌گرم در لیتر، به طور قابل توجهی غنی‌تر از رودخانه خیرآباد (۷۳۹ میلی‌گرم در لیتر) بود. علاوه بر این، عملکرد فیلتراسیون غشایی روی هر دو نوع آب مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج، ثبات قابل توجه این فناوری را نشان داد. این سیستم به طور مؤثر کدورت را به کمتر از NTU 7/0 کاهش داد و همچنین شاخص چگالی سیلت (SDI) را به طور مداوم زیر 03/0 حفظ کرد. یکی از مزیت‌های مهم، قابلیت حذف انتخابی غشا بود، به طوری که موفق به حذف بخش اعظمی از ذرات و بارمیکروبی نامطلوب شد، در حالی که ترکیب شیمیایی اصلی آب و مواد معدنی مفید آن را حفظ نمود. ارزیابی مقایسه‌ای از مکانیسم‌های تمیز کردن غشا نشان داد که شستشوی معکوس به طور قابل توجهی مؤثرتر از هوادهی است. شستشوی معکوس بازیابی چشمگیر بیش از ۹۴درصد از شار اولیه غشا را به دست آورد که بر برتری آن در حفظ کارایی بلندمدت تأکید داشت. از منظر میکروبیولوژیکی فیلتراسیون غشایی در حذف بخش اعظمی از بار میکروبی موفق بوده و استفاده از این روش به عنوان مرحله مکمل کلر زنی، بخش عمده آلودگی را حذف کرده و سپس از یک ضدعفونی‌کننده سبک برای ایجاد اثر محافظتی در شبکه توزیع میتوان استفاده کرد. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10601_422846084d97d5f7a09d08bfb2b4582a.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Investigation of antifungal and antioxidant activity of nanoemulsions prepared from essential oil of the Gandevash بررسی فعالیت ضد قارچی و آنتی اکسیدانی نانوامولسیون‌های تهیه شده از اسانس گیاه گندواش 111 138 10641 10.22075/chem.2026.40049.2418 FA رویا مقیمی گروه شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران فرشته رضازاده گروه شیمی آلی، دانشکده شیمی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران مهتاب اشرفی خوزانی گروه انگل‌شناسی و قارچ‌شناسی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران Journal Article 2025 12 17 Dandruff is one of the most common skin problems and the role of Malassezia furfur in its occurrence is well known. In this study, Artemisia annua (Gandevash) essential oil was prepared in the form of three nanoemulsion formulations and their stability was evaluated under different environmental conditions including centrifugation, heat, cold, pH and ionic strength. Then, the antifungal activity against M. furfur was investigated. Also, the antioxidant activity of the nanoemulsions was compared with the essential oil. Stability evaluation of the three nanoemulsion formulations of Artemisia annua essential oil showed that nanoemulsion number 1 and 2 had the lowest absorption and turbidity in ionic, thermal, pH change and centrifugation stability tests and was more stable than the nanoemulsion number3. Nano 3 also showed the highest instability in all tests. The antioxidant test results showed that nanoemulsion 3 with IC50 equal to 1.2636±0.0001 mg/ml had greater antioxidant power than the essential oil with IC50 equal to 9.0589±0.0001 mg/ml. On the other hand, only nanoemulsion 2 was able to inhibit the growth of M. furfur and its MIC was significantly lower than that of the pure essential oil; which confirms the role of emulsion nanoparticles in improving the release and effectiveness of active compounds. Overall, this study shows that the optimized nanoemulsion of gandevash essential oil can be a natural and effective option for controlling fungal agents associated with dandruff and has significant potential for the development of herbal therapeutic formulations شوره سر یکی از شایع‌ترین مشکلات پوستی بوده و نقش قارچ Malassezia furfur در بروز آن به‌خوبی شناخته شده است. در این پژوهش، اسانس گیاه گندواش (Artemisia annua) در قالب سه فرمولاسیون نانوامولسیون تهیه و پایداری آن‌ها تحت شرایط مختلف محیطی شامل سانتریفیوژ، گرما، سرما، pHو قدرت یونی ارزیابی شد. سپس فعالیت ضد قارچی بر علیه قارچ M. furrur بررسی شد. همچنین فعالیت آنتی اکسیدانی نانوامولسیون‌ها با اسانس مقایسه شد. ارزیابی پایداری سه فرمولاسیون نانوامولسیون اسانس گندواش نشان داد که نانوامولسیون شماره 1 و ۲ در آزمون‌های پایداری یونی، حرارتی، تغییر pH و سانتریفیوژ کمترین میزان جذب و کدورت را داشت و نسبت به نانوامولسیون شماره 3 پایدارتر بودند. نانو ۳ نیز بیشترین ناپایداری را در تمام آزمون‌ها نشان داد. نتایج آزمون آنتی‌اکسیدانی نشان داد نانوامولسیون 3 با IC50 برابر با 0001/0±2636/1 میلی گرم بر میلی لیتر قدرت آنتی اکسیدانی بیشتری نسبت به اسانس با IC50 برابر با 0001/0±0589/9 میلی گرم بر میلی لیتر داشت. از طرفی تنها نانوامولسیون 2 توانست رشد M. furfur را مهار کند و MIC آن به‌طور قابل‌توجهی کمتر از اسانس خالص بود؛ امری که نقش نانوذرات امولسیونی در بهبود رهایش و اثربخشی ترکیبات فعال را تأیید می‌کند. در مجموع، این مطالعه نشان می‌دهد که نانوامولسیون بهینه‌ شده اسانس گندواش می‌تواند یک گزینه طبیعی و مؤثر برای کنترل عوامل قارچی مرتبط با شوره سر باشد و ظرفیت قابل‌توجهی برای توسعه فرمولاسیون‌های درمانی گیاهی دارد. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10641_5be8536ebf62cb6c90d90eb3e70763be.pdf

دانشگاه سمنان شیمى کاربردى روز 2981-2437 21 78 2026 04 21 Sonochemical Synthesis of Iron Vanadate/Reduced Graphene Oxide Nanocomposite and Investigation of Its Optical and Photocatalytic Properties سنتز نانوکامپوزیت آهن وانادات/گرافن اکساید کاهش یافته به روش سونوشیمی و بررسی خواص نوری و فوتوکاتالیزوری آن 139 154 10672 10.22075/chem.2026.40038.2417 FA محمد قدرتی گروه نانوشیمی، دانشکده نانوفناوری، پردیس علوم و فناوری های نوین، دانشگاه سمنان، سمنان مهدی موسوی کمازانی گروه نانوشیمی، دانشکده نانوفناوری، پردیس علوم و فناوری های نوین، دانشگاه سمنان، سمنان مرضیه شیخ دستجردی گروه نانوشیمی، دانشکده نانوفناوری، پردیس علوم و فناوری های نوین، دانشگاه سمنان، سمنان Journal Article 2025 12 13 This research focuses on the successful synthesis of the Fe0.5V3.5O8/rGO nanocomposite through a simple sonochemical method. Structural characterization results indicated that the Fe0.5V3.5O8/rGO phase (with an orthorhombic structure) was formed in the final sample by the complete reduction of GO (graphene oxide) to rGO (reduced graphene oxide). Microscopic images confirmed that the presence of rGO significantly improved the morphology, reduced the particle size, and resulted in their uniform dispersion on the graphene sheets. Optical properties analysis by DRS spectroscopy showed a noticeable red shift and a reduction in the bandgap from 2 eV to 1.6 eV in the nanocomposite, which drastically increased its absorption capability in the visible light region. Photocatalytic evaluation in the degradation of methylene blue (MB) under visible light irradiation using a 400 W Osram lamp for 30 minutes revealed that the nanocomposite achieved a degradation efficiency of 81%. This superior performance is directly attributed to enhanced surface adsorption and improved optical properties, compared to the pure metal oxide. Experimental data indicated that the reaction follows a zero-order kinetic model, with a high correlation coefficient of R2 = 0.96. These results demonstrate the efficiency of the Fe0.5V3.5O8/rGO nanocomposite in the removal of MB. این پژوهش بر سنتز موفق نانوکامپوزیت Fe0.5V3.5O8/rGO از طریق یک روش سونوشیمی ساده تمرکز دارد. نتایج مشخصه‌یابی ساختاری نشان داد که فاز Fe0.5V3.5O8/rGO (دارای ساختار اورتورومبیک) با احیای کامل گرافن اکساید (GO) به گرافن اکساید کاهش یافته rGO)) در نمونه‌ی نهایی تشکیل شده است. تصاویر میکروسکوپی تأیید کردند که حضور rGO باعث بهبود قابل توجه مورفولوژی، کاهش اندازه ذرات و پراکندگی یکنواخت آن‌ها بر روی صفحات گرافن شده است. بررسی خواص نوری توسط طیف‌سنجی، یک انتقال به سرخ قابل توجه و کاهش شکاف نوار از eV 2 به eV 6/1را در نانوکامپوزیت نشان داد که قابلیت جذب آن در ناحیه نور مرئی را به شدت افزایش داده است. ارزیابی فوتوکاتالیزوری در تخریب متیلن بلو (MB) تحت تابش نور مرئی توسط لامپ 400 وات اسرام به مدت 30 دقیقه نشان داد که نانوکامپوزیت با راندمان 81%‎، به دلیل جذب سطحی بهتر و خواص نوری تقویت‌شده، عملکرد بسیار بالاتری نسبت به اکسید فلزی خالص دارد. داده‌های تجربی نشان دادند که واکنش از مدل سینتیکی مرتبه صفر پیروی می‌کند و ضریب همبستگی بالای R2 = 0.96 به‌دست آمد. این نتایج بیانگر کارایی نانوکامپوزیت Fe0.5V3.5O8/rGO در حذف MB است. https://chemistry.semnan.ac.ir/article_10672_d1c5e87a568b9d5936fd427d06f4d333.pdf